دلم بی تاب آسمان بود

امشب دلم بی تاب آسمان بود.

گویی کسی از آسمان خواهد آمد

یا از آسمان به نظاره ام نشسته باشد..

ویا..

نمیدانم چه دعایی کردی که اینگونه بی خیال میشدم گاه وبی گاه...

ولی من زیبایی رادراین میبینم که دردمند باشی و صبوری کنی..

درد هجر و دوری ات را داشته باشمو درسر شور تو..

وصبوری کنم...صبوری از جنس " صبرا" جمیلا "

بعد؛

باجان و دل بگویم؛

اللهم لک الحمد حمدالشاکرین..

بگویم که شکر بر من منت گذاشتی و مهر و عشق شهیدم علی جان را در وجودم به ودیعه گذاشتی..

من این درگیر بودن ذهن و عقل و هوشم را به یادتو ، عشق آسمانی ام ، به جان خریدارم

باشد که خداوند چه صلاح بداند....